در جهان علم و معرفت بىهمتا بود در خاك رى الى الابد پنهان و در جوار مزار حضرت عبد العظيم در كنار تربت شيخ ابو الفتوح رازى مدفون شد . تو رفتى و خيالت ماند در دل * چنان كز كاروان آتش به منزل و در همين اوقات بود كه مرحوم اقبال آشتيانى نيز طهران را به قصد روم ترك گفت و دست نگارنده از آستين محبّت اين دو مرد شريف و نجيب كه بوجود ايشان مستظهر بودم كوتاه شد . ليكن به يارى پروردگار عزّ اسمه بهر طريق بود قدم بميدان تصحيح كتاب گذاشتم و همت بر حلّ مشكلات و كشف معضلات آن گماشتم . چون اين مهمّ بپايان رسيد و استنساخ كتاب و تعليقات آن براى چاپ آماده گرديد خداى تعالى بفضل بىمنتهاى خود وسائل فراهم ساخت تا اين بندهء ضعيف او بتوفيق وى بطبع آن پرداخت . با اينكه در آن ايّام مرحوم اقبال چنان كه گفتيم در روم بود نگارنده در حدود امكان از درياى پرپهناى اطلاعات وى استفاضه و استفاده مىنمود و چون كيفيّت جريان اين امر را همان‌طور كه روى داده در آن تاريخ در مجلّد « مقدّمهء نقض و تعليقات آن » درج كرده‌ام بهتر آنست كه آن را بعينه در اينجا نقل كنم و آن اينست ( ص 59 - 62 ) : « بيانات مرحوم عباس اقبال آشتيانى دربارهء كتاب نقض » دانشمند فقيد عبّاس اقبال آشتيانى - غفر اللّه له و بسحاب عفوه جلّله - از جملهء كسانى بودند كه عشق و علاقهء بسيار بكتاب شريف « نقض » داشتند و پيش از آنكه نگارنده بفكر تصحيح و طبع و نشر آن بيفتد آن مرحوم قصد تصحيح و طبع و نشر آن را داشته‌اند و مكرّر در مكرّر بعظمت و نفاست و گاهى نيز بعديم النّظير بودن آن تصريح ميكرده‌اند و بدين منظور كتاب را تا حدود 50 صفحه از اوائل آن با مرحوم ميرزا محمّد خان قزوينى مقابلهء اولى و تصحيح بدوى نموده ، و برخى يادداشتهاى فهرست‌وار نيز تهيّه كرده بودند ليكن به جهت بعضى از موانع و عوائق